De geneugten van kamperen in de Vogezen!

Vogezen_beekje_cornutusToen ik een jaar of veertien was mocht ik met mijn vriendje mee kamperen in de Vogezen. Zijn vader kende even buiten Plainfaing een houtvester op wiens terrein wij onze tenten mochten opslaan. Op een klein driehoekig veldje aan de voet van die talloze beboste hellingen sliepen mijn vriendje en ik in een kleine tweepersoonstent, zijn vader en jongere broertje bewoonden de grotere bungalowtent die tevens dienst deed als provisorische eetkamer. Langs het veldje stroomde een ijskoud bergbeekje waarin wij ons ’s ochtends wasten. Idyllischer kan niet.

In die tijd had ik geweldige last van zweetvoeten. En waarschijnlijk ik niet alleen. Om die reden zette ik ´s avonds voor het slapen gaan mijn instapschoenen buiten de tent. Ik legde dan mijn sokken ernaast en schoof zo snel ik kon mijn slaapzak in. De volgende morgen waren mijn schoenen dan voldoende gelucht voor een nieuwe dag in de bergen. Dat ging een paar nachten goed. Tot ik op een ochtend mijn voeten in mijn schoenen liet glijden en meende iets te voelen dat er niet hoorde. Iets zachts. Haastig ontdeed ik mijn van mijn rechterschoen en keek wat de veroorzaker kon zijn. Helemaal voorin de punt van mijn schoen had zich die nacht een naaktslak verschanst. Rillend van walging sloeg ik een aantal keer met de hak op de grond en zo schudde ik het ranzige beest uit mijn schoen. Toen ik de schoen weer aantrok voelde ik nog steeds een plakkerige substantie aan mijn tenen, maar dat weet ik aan het feit dat die slak bij het eerste contact met mijn voet danig gehavend moest zijn geraakt. Ik vermande mij, stond op en ging de dingen doen die je op een kampeervakantie doet.

Vogezen_meer_cornutusVeel kan ik me van die vakantie en die bewuste dag niet herinneren, maar ik stel me voor dat we erop uittrokken met de auto, de hele dag hebben gewandeld, wellicht naar een van de vele meren die het gebied rijk is, of misschien bosbessen hebben geplukt op de hellingen van de Grand Ballon of de Hohneck. Misschien ook hebben we in de hitte gewandeld door de wijngaarden rondom Riquewihr, wie zal het zeggen? De hele dag moet ik dat vieze gevoel in mijn schoen gehouden hebben, want de combinatie zweetkakkies-geplette naaktslak laat zich niet zomaar opdrogen. Maar goed, alles went. Toch keek ik die avond lelijk op mijn neus toen ik mijn schoenen weer voor de tent wilde zetten en ik bij het uittrekken van het rechterexemplaar niet alleen een kleffe sok, maar bovendien een halve volledig fijngeperste naaktslak mee naar buiten trok. Kennelijk had ik die ochtend niet zo goed opgelet met leegschudden.

Advertenties

8 reacties op “De geneugten van kamperen in de Vogezen!

  1. In het Frans noemen ze het zo mooi “un sans papier”. Wist je trouwens dat die beesten van naam veranderen zodra ze dakloos zijn ? Eentje mèt onroerend goed noemen ze een “escargot” en eentje zonder dak boven zijn hoofd een “limasse”. Hoe zo eentje zoals jij ze in je schoen vond in het Frans heet weet ik niet maar naar ik vermoed noem je ze in het Nederlands een “kraker”. Bijgevolg kan je je schoen ook een kraakpand noemen.

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s