Een dag geen reetje gezien, is een dag niet geleefd.

Voor veel mensen zijn reeën niks bijzonders. Die zien er elke dag wel een paar. En dan bedoel ik niet die beesten in zo’n halfbakken hertenkamp, maar reetjes in het wild. Bij ons in de stad lopen niet zoveel wilde reetjes rond, daarvoor moet je ‘naar buiten’. Als wij op vakantie zijn in beboste gebieden speuren wij nauwgezet de omgeving af, in de vurige hoop zo’n glanzend bruin rank beestje te zien. Soms zie je zomaar midden op de dag met drie of vier in een weiland staan en dat vinden wij heel bijzonder. Als Bep en ik op vakantie zijn, wijzen we elkaar de hoogzitten aan (wij noemen die dingen altijd wildstanden of hoogstanden), als teken dat er wilde dieren moeten zitten. Hoopvol wandelen wij dan ’s avonds door de omgeving, daarbij overbodig lawaai mijdend, want zoveel weten wij dan weer wel van wilde dieren, ze zijn zo schuw als de pest. Terwijl ze van ons toch niets te vrezen hebben!

wildstand_cornutusEen paar jaar geleden waren hadden wij in Duitsland een vakantiehuisje gehuurd in de buurt van de Lorelei en daar was het vergéven van de reeën. Iedere avond wandelden wij het dorpje uit om post te vatten in een van de talloze hoogzitten en – voorzien van thermoskan koffie en spritsen – te wachten op de reeën. Het duurde nooit lang voor ze zich lieten zien, aan de overkant van het veld waar wij zaten. Een avond lieten ze langer op zich wachten en terwijl wij ingespannen de bosrand afspeurden hoorden wij een paar meter lager wat gesnuif en gekraak van takken en kwamen er zomaar drie reeën uit de bosschages achter ons tevoorschijn. Wat een genot!

Een andere vakantie brachten we door in Thüringen, in een zeer bosrijk gebied. Daar hebben de reeën ons lelijk in de steek gelaten. Een paar keer hadden wij ons verschanst in een lage provisorische schuilhut, maar geen ree te zien. Wel hoorden wij op een avond wat zacht geritsel in de dorre bladeren onder onze bank en vanuit onze ooghoeken, wij durfden ons niet te verroeren, zagen wij een klein muisje of hamstertje lopen die gedurende enkele minuten wat rond onze voeten scharrelden en toen als een speer achter onze ruggen weer verdween. Even later stapten wij stram geworden uit onze schuilplaats en keek ik – niets verwachtende – tussen de wortels van de takken of ik misschien nog iets kon zien. Groot was mijn verbazing toen ik daar dit beestje in een piepklein holletje zag zitten.

Muisje Thuringen_cornutus

Dan kan je dag toch niet meer stuk, zelfs al heb je geen reetje gezien. Toen ik weer thuisgekomen mijn foto´s van die vakantie op mijn computerscherm terugkeek, zag ik deze foto van een boom. Niks bijzonders. Tot ik boven in beeld een bruin vlekje ontwaarde. Doe je zó je best om die beesten in het wild te zien…

Kilk maar voor een vergroting van het reetje

Klik op de foto voor een vergroting.

Advertenties

5 reacties op “Een dag geen reetje gezien, is een dag niet geleefd.

  1. En ik die bij het lezen van bovenstaande kop me al een idee maakte over derrières van lichtgeklede deernen dan wel kleine bouwvakkers …
    En nu is de spanning nog toegenomen want wat is die bruine vlek ? Je kan eer van alles in zien. De foto is te klein om uitsluitsel te geven. Heeft het te maken met reetjes ? Is het een vos ? Een gemuteerde kip ? Hou me niet langer in spanning …

  2. Het klikken op de foto was me inderdaad al gelukt bij de eerste keer 😉
    Echter zelf bij de grotere versie kon ik niet uitmaken wat voor dier het was. Ik kon überhaupt al niet uitmaken dat het een dier was, laat staan een reetje. Doet me eraan denken dat ik een dezer bij de oogarts langs moet …

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s