Als in Lapland de lupine weer gaat bloeien…

Gisterenmorgen wilde ik een paar dagverse tarwebollen beleggen, toen mijn oog op de tekst op de verpakking viel. Die broodjes, zo luidde een waarschuwing, konden sporen van lupine bevatten.

lupine0_cornutus

Onmiddellijk moest ik aan Jules Deelders gedicht ‘Made in Lapland’ denken.

Als in Lapland
de lupine
weer gaat bloeien

en de scheepvaart
rond Gibraltar
ligt gestremd

zal in Lapland
de lupine
weer gaan bloeien

en de scheepvaart
rond Gibraltar
zijn gestremd

Omdat dit mijn blog is mag ik gerust zeggen dat ik het een meesterlijk gedicht vind. Simpel en toch diepzinnig, hoopvol en berustend: het maakt niet uit wat je doet, het maakt niet uit waar je je druk over maakt, de wereld blijft draaien en het leven gaat door. Of niet.

Ik ben geïnteresseerd in aardrijkskunde en ik kom origineel uit Rotterdam, dus bij Lapland, Gibraltar en scheepvaart kan ik mij wel iets voorstellen, maar lupine… het zegt mij niets. Tenminste, dat dacht ik. Want toen ik even zocht op lupine herkende ik onmiddellijk die prachtig bloeiende plant. Ik had er nota bene zelf een paar foto’s van gemaakt toen we eens in de Ardennen waren.

lupine3

Maar lupine wordt blijkbaar ook geteeld om er meel van te maken dat steeds vaker dient als vervanger van genetisch gemodificeerde soja. En omdat mensen allergisch kunnen zijn voor leden van vlinderbloemfamilie, staat op de verpakking dus die waarschuwing. Nou, is dat grappig of niet?

Advertenties

13 reacties op “Als in Lapland de lupine weer gaat bloeien…

  1. Inspirerend gedicht. Doet me aan mijn toen 3-jarige dochter denken: “Het is waar omdat het waar is.” Dichterstalent is volgens mij aangeboren. Maar … eh, sporen van die bloemen op de foto kun je beter niet in je broodje hebben. Dat is nl. vingerhoedskruid en die is giftig.

  2. Al die allergieën tegenwoordig ! Onwaarschijnlijk hoeveel mensen dit ontwikkelen en op een ingrijpende manier hun leven verandert. Mij kan je het hoekje omwerken door me sesam te voederen. Zit zowat overal in tegenwoordig … Het inspireert me dan wel niet tot een gedicht, dan wel tot een spreekwoord “het een zijn brood is de andere zijn dood”.

    • Moge het nog maar lang duren tot jouw spreekwoord bewaarheid zal worden. Misschien denk je als je tegen die tijd in doodsnood verkeert nog wel aan het gedicht van Deelder. Maar dat zullen we dan weer nooit weten.

  3. Ik vind het niet grappig, het was mij als intolerant persoon al een paar jaar bekend.
    Lupinemeel wordt al verwerkt in div. producten, behoort helaas voor mij ook al tot de categorie: onverdraagzaam.

  4. Valt net de nieuwe VPRO-gids op de deurmat met die kop van ‘m: er is geen diepere Deelder. Effe op zijn Rotterdams: “Joh, je meent het.” Schitterende gozer.

    • Op z’n Rotterdams: téring joh! Overigens kwam ik Deelder een keer tegen in de V&D, ergens eind jaren zeventig. Ik had m’n camera bij me en vroeg of ik een foto van hem mocht maken. Dat vond-ie prima en hij heeft buiten even geposeerd. Toffe gast! 😉

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s