Wat de natuur ons allemaal kan leren!

.

De mens beroept zich graag op zijn vermogen gereedschap te gebruiken. Volgens sommigen is dat het grote onderscheid tussen mens en dier. Maar wie zich een beetje verdiept komt er al snel achter dat talloze dieren eveneens gereedschappen gebruiken. Primitieve, maar gereedschappen. Befaamd zijn de chimpansees die met een twijgje in een termietennest zitten te peuren om de zich eraan hechtende mieren lekker op te peuzelen.

Kraaien maken van ijzerdraad haakjes om eten uit een plastic buisje te vissen. Sommige vogels nemen de botten van kadavers mee de hoogte in en laten die vervolgens op een harde ondergrond vallen waardoor ze breken en ze hun gierenbuikjes rond kunnen eten aan de voedzame merg. Otters zijn bijvoorbeeld goed in het gebruik van stenen waarop ze schaaldieren kapot proberen te slaan. Octopussen slepen lege kokosnoten mee om zich in te kunnen verschuilen, apen gebruiken kapmessen om te moorden. Uren zou ik nog door kunnen gaan over de slimmeriken van het dierenrijk.

Wat deze beesten echter allemaal gemeen hebben is dat ze de gereedschappen zonder uitzondering voor zichzelf gebruiken. Goed, ze zullen eens een stukje schaaldier aan hun jong voeren, maar daar houdt het wel mee op. Toch is er één dier dat als geen ander in staat is gereedschappen te gebruiken en bovendien die vaardigheid aan te wenden voor andere dieren en zelfs voor mensen. Dat is de meeuw. Je kijkt daar misschien raar van op, maar de meeuw is feitelijk de klusjesman onder de dieren. Hij is prima in staat om – zittend op de roestige reling van een zeeschip – een visje met twee snelle kopbewegingen langs het ruwe oppervlakte te schuren en zo het visje van de weerbarstige en slecht verteerbare schubben te ontdoen.
Jazeker, dat doet hij voor zichzelf. Maar opmerkelijker zijn de talloze verhalen van mosselzoekers langs de kusten van de Gele Zee, die hulp kregen van meeuwen. Aanvankelijk dachten ze dat die meeuwen hen wilden aanvallen, maar ze scheerden vlak langs de rotswanden met hun vleugelpunten en sloegen daarmee alle mosselen los waar de zoekers niet bij konden. Die hoefden bij wijze van spreken slechts hun emmertjes op te houden.
Van vissers in de wateren rond Frans Polynesië is bekend dat meeuwen wel schroevendraaiers van het dek grissen om tientallen meters verderop vastgelopen netten los te bikken. Sommige vissers beweren bij hoog en bij laag dat die meeuwen daarbij zelfs hun poten gebruiken bij wijze van hand. Hoe behulpzaam kun je zijn? Natuurlijk krijgen die vogels heel wat lekkers toegestopt van de vissers, maar wat wil je, voor niets gaat de zon op!

Het is dáárom dat ik niet begrijp waarom slechts zo weinig klusjesmannen hun bedrijf naar die alleskunner van de natuur vernoemen.

Ga naar de site van de handige meeuw

Advertenties

12 reacties op “Wat de natuur ons allemaal kan leren!

  1. Kijk es effe aan, 50+ ZZP’ers inhuren voor opknapklusjes, mooi tegelvloertje in de gang bijvoorbeeld, als afttrekpost op het belastingformulier,gezellig bakkie koffie erbij in de opgeknapte tuin, is altijd beter dan vakantiegeld spenderen op een meubelboulevard voor meubeltjes ‘Made in China’, of Polen.

  2. En dan is er nog het verhaal van de man, die iedere week een huisvuilzak ter ophaling aanbiedt, waarna er binnen de kortste keren horden meeuwen opduiken die met meedogenloze snavels de zak aan flarden rijten en met de inhoud ervan aan het strooien gaan als Sinterklaas met pepernoten.

    • Zo zie je maar weer wat een zo’n stukje teweegbrengt. Plots lijkt het dat iedereen wel een fijn verhaal heeft over de behulpzame kant van meeuwen. Zou tijd worden dat die vogels in het zonnetje werden gezet.
      Je begrijpt mijn verbazing in de laatste alinea!

  3. Handige beesten zijn het leer ik nu. Nooit geweten.
    Tot nu dacht ik dat het beesten waren die met veel kabaal kwamen binnenvliegen, de boel onderscheiden en dan weer snel doorvliegen. Meer consultantgedrag dus eigenlijk.

  4. De mens is inderdaad niet zomaar uit de lucht komen vallen en draagt alle sporen van een lange voorafgaande evolutie. Maar je hebt wel die wonderlijke mens, die met denkkracht de dingen uit de natuur anders maakte dan ze waren en zijn “stok” en zijn grotten ging versieren. Het vervelende is wel dat hij, zoals blijkt, ook de onaangename kracht heeft om met zijn, zij het beperkte, vrije wil dingen te “verzieken”. Iemand zei ooit: “Dieren kunnen niet ontdieren, mensen kunnen wel ontmensen”.

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s