Het zal je maar gezegd worden!

.

Ik ben een van die werknemers die zich nog moeite getroosten om het hun baas (leidinggevende, chef) naar de zin te maken. Ik haal een kopje koffie, ik print eens iets voor hem uit, zo nu en dan neem ik een vergadering van hem over. Allemaal voor de chef. Daar vind ik niets verkeerd aan. Zo’n man heeft al genoeg te stellen met mij als kamergenoot en met een omgeving waar de waan van de dag regeert en je slechts zelden iets kunt afmaken waar je aan begonnen bent. Bovendien stort hij maandelijks trouw mijn salaris, dus ik heb aan de ene kant niets te klagen en aan de andere kant alle belang bij een goeie relatie met hem. Een slijmjurk? Dat zijn jouw woorden.

Bovendien doe ik iedere dag weer mijn uiterste best om een berichtje te plaatsen op mijn blog. Want ik weet dat mijn baas mijn blog leest en er veel plezier aan beleeft. Ik kan je niet vertellen hoe blij ik word als ik ’s morgens zijn opgewekte gezicht zie. Stiekem denk ik dat ik daaraan heb bijgedragen met mijn geestige verhaaltjes en prachtige foto’s.

Soms laat mijn inspiratie mij in de steek en zo nu en dan twijfel ik of ik überhaupt iets zal posten. Maar als ik dan aan het ongetwijfeld teleurgestelde gezicht van mijn baas denk, dan recht ik mijn rug, pijnig mijn hersens en blader wat door mijn fotoarchief. Ook al is de kwaliteit niet van het niveau dat ik zelf graag zie, om hem te plezieren plaats ik toch een berichtje. En ik voel me dan betrapt en schuldig.

Maar wat zegt die baas van me, gisterochtend, nadat ik een weekje vrij ben geweest? “Je hebt je er de afgelopen week een paar keer met een jantje-van-leiden afgemaakt, meneer.” ’t Is dat hij vandaag onder het mes gaat, dus het zullen de zenuwen wel geweest zijn. In elk geval gaat me dat niet meer gebeuren: ik zorg voortaan voor een fatsoenlijk en doorwrochten verhaal op mijn blog. Desnoods blijf ik tot het ochtendgloren achter mijn computer zitten! De slaap haal ik wel weer in op het werk.

knie2

Advertenties

8 reacties op “Het zal je maar gezegd worden!

  1. Ik dacht spontaan dat dit een vijs doorheen een oorschelp was. Ter illustratie van : wie niet horen wil moet voelen. Nu ja, toch nog een dikke proficiat met je promotie.

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s