Een mooi bekkie!

.

Op de middelbare school was ik – in de vroege jaren zeventig – de eerste leerling met zo’n moderne beugel. In plaats van een plaatje tegen je verhemelte met daaraan de ijzeren beugel, kreeg ik over iedere tand en iedere kies een metalen klem geschoven. Aan de voorzijde van de klemmen zaten twee metalen uitstulpingen waardoor een metalen draad geleid werd. Vervolgens werden er minuscule metalen haakjes door de uitstulpingen gedaan waarmee de draad aangespannen kon worden. Die beugel had als voordeel dat ik een prachtig bekkie zou krijgen.

Die beugel kende ook een aantal nadelen. Die metalen uitstulpinkjes schuurden voortdurend langs de binnenkant van mijn mond en de metalen draden staken fijn in mijn vlees achter in mijn mond. Voor mijn gevoel staken ze net onder mijn oren weer naar buiten. Het gevolg: een doorlopend ontstoken en zwaar geïrriteerde bek. Een tijdje ook werden groepjes tanden naar elkaar toe getrokken met behulp van kleine elastiekjes die achter de metalen uitstulpingen werden gehaakt. Dat leverde na een uurtje van die fijne diepe voren in je tandvlees op. Door die moderniteiten stond er een constante druk op mijn tanden en kiezen waardoor ik soms door de grond ging als ik een onverwacht zachte boterham doormidden beet en boven- en ondergebit hard op elkaar klapten.

Als eerste leerling met zo’n ding in zijn bakkes ontbrak het mij niet aan belangstelling. Iedereen wilde wel in mijn mond kijken, dat was interessant! Ik op mijn beurt zag van afschuw vertrokken gezichten, een enkeling die mij meewarig toeknikte, maar vooral heel veel gezichten. Het leek wel of de hele school was uitgelopen om Cor z´n beugel te zien. Best lekker als je een brugklasser van een jaar of twaalf bent.

Al die ellende valt echter in het niet bij wat mij met mijn mooie beugel overkwam tijdens het jaarlijkse schoolfeest, in de winter. Wij dansten op de muziek van die tijd en natuurlijk hadden de jongens oog voor de meisjes en de meisjes geen oog voor de jongens. Bij mij in de klas zat een aardig meisje met lange blonde haren, waar ik het best mee kon vinden. Die avond droeg zij een wollen trui, ik meen mohair. Nu is dansen nooit mijn sterkste kant geweest, maar ik deed wel mijn best om op de maat te bewegen. Ik kon echter niet voorkomen dat ik een onverhoedse beweging maakte en half tegen mijn klasgenootje aanviel. Toen ik weer overeind wilde komen bleek mijn beugel zich in die trui gehaakt te hebben. Een paar draden zaten vast aan die talloze metalen onderdelen en het leek onmogelijk mij zonder kleerscheuren los te maken. Het is uiteindelijk gelukt, de trui bleef redelijk intact en Cor danste verder met een rooie kop.

Ik kwam hierop omdat ik in de supermarkt deze automaat zag staan.

beugel1

.

Advertenties

7 reacties op “Een mooi bekkie!

  1. Da’s lekker goedkoop. Marketing heeft hier zijn werk goed gedaan.
    Je wil niet weten hoeveel die dingen – over jouw zuidergrens – kosten. Daar krijg ik dan weer een rode kop van.

  2. Mijn zusje vond het zó interessant dat ze elke keer zat te pielen met elastiekjes die ze om haar tanden deed. Totdat ze zelf een beugel moest. Het ding was meer uit dan in

    • Dat zal ze leren! Het beroerde was dat die beugel van mij uit kon. Die ijzertjes zaten geklemd en gelijmd om mijn tanden. Slechts als je een stevige drop at, wilden de weleenslos komen.

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s