Wat werd daar gespeeld dan, in die zeestadions? Waterpolo?

Dat afzondering mensen goed kan doen staat als een paal boven water. Even geen gezeur aan je hoofd, lekker de dingen doen je altijd al had willen doen en vooral geen verantwoording hoeven afleggen. Daar is inmiddels een hele bedrijfstak rond opgebouwd met retraites en fijne bergtochten. We weten natuurlijk ook al eeuwen dat langdurige afzondering niet zelden leidt tot vormen van idiotie. Politiek gevangenen worden niet voor niets de rest van hun leven verbannen of opgesloten in kerkers. Er zijn ook verhalen van lieden die ruim een maand op een berg zaten en terugkwamen met de wildste denkbeelden.

Een mooi voorbeeld van raar gedrag als gevolg van afzondering is Isaac, de hoofdpersoon uit Maarten Biesheuvels verhaal Brommer op zee.

Op een schip paste hij nog het minst in de gemeenschap, nog minder dan in de haven, in de bottelarij of op de fabriek en kantoor, en juist op een schip dacht hij steeds weer de ware romantiek te zullen vinden. Als het werk gedaan was kon je hem altijd op het achterdek vinden.

Op die nacht rond twee uur ziet Isaac, gezeten in zijn comfortabele stoel, midden op zee een lichtje naderen. Aanvankelijk denkt hij dat het een schip is, maar het blijkt een man op een brommer te zijn. Hij haalt hem aan boord, Isaac geeft de brommerrijder desgevraagd eten en drinken en is natuurlijk benieuwd hoe die man op het water kan rijden. En Isaac gelooft het allemaal nog ook. Enfin, lees de rest zelf maar.

Van de week las ik in de krant nog zo´n staaltje van zinsbegoocheling als je langdurig op zee zit. Het betrof een artikel over het nieuw te bouwen Feyenoord-stadion. Dat komt er niet, tot opluchting van vele Rotterdammers.

kuip

 

Advertenties

9 reacties op “Wat werd daar gespeeld dan, in die zeestadions? Waterpolo?

  1. Zou het niet zo zijn dat juist isolatie de werkelijkheid weer naar boven haalt, en dat het tussen de mensen verkeren je gedachten en gevoelens en de waarheid ondermijnt door al storingen die mensen maar afgeven? Dan gaan we ons aanpassen bij de massa zodat we niet voor gek verklaard worden en daarmee mag de realiteit niet meer gezien worden.
    We zitten veel te dicht op elkaar om nog te weten wat waar is. Ik verkies wat meer isolatie.

  2. Ach ja, enig Idee hoe het celibaat is ontstaan? Degene die in opdracht van de een of andere feestvierende Paus de ‘oplossing’ moest vinden trok om zich te bezinnen de woestijn in.

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s