Dank je de dakkapel!

.

Op een ander blog las ik een stukje over ongewenste telefoontje van verkopers. Heel herkenbaar. Heel irritant ook. Sinds wij echter een aantal jaren geleden onze vaste telefoon hebben opgezegd, zijn we verlost van die zielenpoten. Maar daarmee zijn we ook een intern stukje lolbeleving kwijt, zeg maar. Wij maakten van de nood namelijk een deugd.

Belde er weer eens zo´n verkoper, dan vroegen wij of ze een momentje geduld hadden, waarop wij dan de hoorn naast het toestel legden en doorgingen met waar we mee bezig waren. Na enige tijd hoorde je dan steevast geroep in de verte, de zeikerd werd zenuwachtig. Heel goed. Wat we ook wel deden was met zijn allen keihard lopen zingen en schreeuwen in die hoorn. Heerlijk. De hoorn met een flinke klap neerleggen gaf ook veel voldoening.

Mijn kinderen speelde vroeger graag met de Lego, die wij in een grote lompe ladenkast bewaarden. (Ook de Lego ja). Wilden zij ermee spelen, dan trokken wij een la uit de kast en zetten die op de grond. Dan kon het grote zoeken naar de juiste stukjes beginnen. Een hels kabaal van geschuif en gegooi. Je snapt hem al; de hoorn in die la leggen en dan je kinderen ijverig helpen dat ene stukje op te snorren. Het leven kan zo mooi zijn. Niet zelden was na een kwartier de verbinding door de beller verbroken.

De actie waar ik zelf nog steeds heel tevreden over ben is die keer dat iemand belde met de vraag of wij een nieuwe dakkapel wilden.

–  Oh, wat ben ik blij dat u belt!
–  ?
–  Wat ben ík blij dat u belt!
–  Dat is mooi, maar wat bedoelt u?
–  Al jaren zitten wij met een verrotte dakkapel en al jaren willen wij dat ding vervangen, het ziet er niet uit! Maar er belde maar steeds niemand. Want wij weten helemaal niet hoe je een nieuwe dakkapel moet bestellen. Jonge, wat ben ik blij dat u belt!
–  Ik geloof dat u mij in de maling neemt?
–  Ja, dat geloof ik ook. Niet meer bellen he?
–  Nee meneer.

Ik denk dat we maar weer een vaste lijn moeten nemen.

Advertenties

7 reacties op “Dank je de dakkapel!

  1. Schitterend bericht weer!
    Als eerste een tegenvraag stellen is ook altijd leuk! Eén van de vragen die mijn vader steevast stelt is: “mag ik eerst vragen hoeveel u hiermee verdient?” Vaak is het antwoord ontkennend, waarop mijn vader vervolgens vraagt waarom de persoon dan denkt dat hij wel persoonlijke vragen gaat beantwoorden?! ☺

  2. Pestkop. Die callcentretelefonist krijgt ook maar betaalt per verkocht product, en al die tijd bij jullie in de wacht kan hij niets verkopen!

    Ik deed het wel eens anders, als ik tijd en zin had.
    Dan hield ik ze aan de praat en stelde vragen om nog meer te weten te komen, ofwel hun tijd te verdoen.
    met verkopers aan de deur ook. Dat is nog leuker want dan kun je het gezicht zien als je uiteindelijk zegt een stuk wijzer te zijn geworden van al die informatie.
    Maar geen interesse hebt in het product. Soms worden ze echt boos, en dat is pas echt leuk als je ze kunt zien.

    • Oh, Appelvrouw! En dan mij een pestkop noemen? Wel erg leuk trouwens. Wij hebben overigens een sticker naast de deurbel waarop we duidelijk maken dat we geen collectanten, verkopers en geloofsovertuigers aan de deur willen. Werkt heel behoorlijk.

  3. Vraag de bellende persoon naar haar of zijn vaste privé telefoonnummer, voor- en achternaam (geen 0800 lijn) en zeg dat je ter controle graag wilt terugbellen om het gesprek voort te zetten en desgewenst het nummer via de buren verder te verspreiden tegen een redelijke vergoeding. Gelijke monniken, gelijke kappen, voor wat hoort wat. Toch?

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s