Als een kleine jongen

.

Op 10 juni 1944 hebben soldaten van de Tweede SS- pantserdivisie danig huisgehouden in het Franse dorpje Oradour-sur-Glane. Ongeveer 200 SS’ers omsingelde het dorp, vermoordden 642 inwoners en verwoestten het vervolgens. Slechts zes personen overleefden het bloedbad. Waarschijnlijk was het bloedbad een wraakactie. Als aanleiding wordt wel de actie genoemd van het Franse verzet op 8 juni 1944. Toen werd in Saint-Junien, een plaatsje nabij Oradour, een spoorbrug opgeblazen. Hierbij werden twee Duitse soldaten gedood, waaronder SS-Sturmbannführer Helmut Kämpfe, die een persoonlijke vriend was van majoor Diekmann, onder wiens bevel het regiment stond dat de massamoord in Oradour pleegde.

Uitvoering
De operatie vond plaats op zaterdag na 12.00 uur. De Duitse majoor Diekmann bracht alles in paraatheid om richting Oradour te gaan. Zijn colonne arriveerde om 13.30 uur in Oradour. Binnen een half uur was het gehele dorp omsingeld en alle in- en uitgangen en toegangswegen werden afgesloten. Diekmann richtte een boerderij in als commandopost, die tussen Oradour lag en het dorpje Bordes. Het in der haast bedachte plan bleek koel en efficiënt. Als reden voor de overval werd een routinematige identiteitscontrole opgegeven, waartoe alle inwoners zich op het marktplein moesten verzamelen. Daarna werden mannen en vrouwen gescheiden. Rond 16.00 uur begon de executie met een ontploffing in het kerkgebouw waar de vrouwen en kinderen verzameld waren.

Centre de la Mémoire
Bij de ingang van het dorp is in 1999 een museum ingericht, het Centre de la Mémoire. Het is een ondergronds museum. Wie de ingang van het museum passeert komt midden in het dorp weer bovengronds. Daar zijn alle ruïnes nog in de staat van na de verwoesting. Kleine plaquettes op de huizen geven aan of er een winkel, kapperszaak, garage of kledingatelier gevestigd was. Alles is zo gelaten zoals het de fatale dag is achtergelaten, inclusief de auto van de huisarts, die nog op het dorpsplein staat.

Bron: wikipedia

Wij hebben het dorpje ook bezocht en ik kan je zeggen dat het een geweldige indruk heeft gemaakt. In volkomen stilte schuifelen de bezoekers langs de ruïnes, wat de beklemming alleen vergroot. En ik heb natuurlijk wel een grote bek, maar ik heb daar even lopen grienen als een kleine jongen. Dat mag je gerust weten.

Advertenties

5 reacties op “Als een kleine jongen

  1. Ja, Cornutus, daar wordt ik even stil van als ik dit lees….. Aangrijpend. Goed dat dergelijke monumenten in de oorspronkelijke gruwelijke staat worden gehouden. Daar kunnen symbolische denktekens niet tegen op om mensen op de mogelijke keerzijde van een samenleving te wijzen. De voormalige Reichsbunker (‘Der Untergang’) met vier meter dikke muren is dichtgeplempt met een grasveldje en parkeerplaatsen erboven…

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s