Begrijp je eigenlijk wel waarover je het hebt?

Mishandeling

Met deze intro zet NRC Next weer eens lekker de toon. De strekking van het verhaal is duidelijk, een corrigerende tik helpt niet. Nu is dat niets nieuws. Het enige dat helpt is consequent optreden en duidelijk maken wie er de lakens uitdeelt. “Ga je mee naar de winkel?” vragen aan een kind dat niet alleen thuis mag blijven, is stom. Wat nou als het jong nee zegt? Soebatten, omkopen, slijmen, een flinke pets. Nee, dat helpt allemaal niet. Dat weet een kind.

Het onderzoek is flinterdun als altijd en blijkt te zijn uitgevoerd onder 33 hoogopgeleide vrouwen in Amerika! Need I say more? De dames gespten na thuiskomst een recordertje om hun arm dat bewegingen opsloeg. De zogenaamde slimmeriken trokken zich niet eens wat aan van dat ding, aldus het artikel, omdat de vrouwen zich niet in leken te houden.

De onderzoekers hoorden dat één kind geslagen werd omdat het de bladzijden van een prentenboek omsloeg; een ander werd elf keer achter elkaar gemept. Zelfs een baby van zeven maanden oud kreeg klappen.

Elf keer! En stel je nou eens voor dat die wijven zich wél wat hebben aangetrokken van dat recordertje om de arm, dan zou de score veel hoger uitvallen. Dat zijn geen corrigerende tikken meer, NRC Next, dat is godverdomme mishandeling! Schrijf dát dan op!

Advertenties

14 reacties op “Begrijp je eigenlijk wel waarover je het hebt?

  1. Topje van ijsberg. Helaas niet van de Italiaan, waar kinderen wel dol op zijn. Het Iijs dan. Een andere kwestie is de NRC. Heel veel tikken op de vingers, die wat afraffelen om ‘likes’ te scoren, of een flinke draai om de oren, moet toch postitief effect sorteren?

  2. Grote opvoedingsfout die tegenwoordig gemaakt wordt, en die mede aan de basis van het tikken uitdelen ligt is, denk ik, dat ouders tegenwoordig teveel de gelijke van hun kind willen zijn. En dit op de leeftijd dat een kind leiding nodig heeft, iemand om naar op te kijken. Er worden geen grenzen meer aangeleerd. Geen respect. Kinderen doen maar. Niet onlogisch dat kinderen onhandelbaar worden en dat ouders uit pure wanhoop tikken gaan uitdelen. En dat gebeurt inderdaad veel meer dan we denken. Maar als de basis verkeerd zit is dat te laat natuurlijk.

  3. met twee kinderen met autisme was het niet te doen meppen of tikken uit te delen daar ze toch geen verband zouden gelegd hebben tussen de “misdaad” en de tik. Uren heb ik zitten uitleggen wat kon en niet, maar het resultaat is achteraf gezien positief gebleken.
    De tikken tijdens de karate zijn natuurlijk van een geheel andere orde. 🙂

    • Jeetje, dat zal niet eenvoudig (geweest) zijn. Goed om te horen dat het positief uitgepakt heeft. Dat is altijd maar afwachten. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor kinderen met autisme.

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s