Het juiste beroep gekozen?

 

Timmer_bakker

In Gasselternijveen.

De afgelopen weken was ik met vakantie en aanvankelijk had ik het idee om vanaf mijn tijdelijke adres in het oosten van Duitsland te blijven bloggen. Dat heb ik geloof ik twee avonden volgehouden en toen ben ik ook vakantie gaan houden van mijn dagelijkse blog. En ik moet bekennen dat ik het niet erg gemist heb. Enerzijds vind ik het heel erg leuk om iedere dag een origineel verhaaltje proberen te maken, anderzijds moet je ook wel iedere dag een verhaaltje paraat hebben. Ik vind vier jaar lang dagelijks een berichtje plaatsen al een hele prestatie, al zeg ik het zelf.

De laatste tijd had ik het gevoel dat ik ‘grappige’ onderwerpen er met de haren bij moest slepen. En hoewel ik steevast probeer om een lollige toon aan te slaan, zijn mijn berichtjes in wezen gewoon zeikverhaaltjes van een sikkeneurige man. Dat die verhaaltjes vaak aanslaan, is natuurlijk zeer prettig, ik heb een aantal trouwe lezers die zich herkennen, maar ik wil natuurlijk gewoon geen betweter zijn, die eenvoudig scoort over de rug en de fouten van anderen. Alsof Cornutus het allemaal zo goed weet!

Enfin, om nu compleet te stoppen met Cornutus is ook weer zoiets. De mensen die mij kennen weten dat ik slechts met de grootste moeite een knoop weet door te hakken. Want een van de prettige kanten van bloggen zijn de reacties van de lezers die spitsvondigheden weten te waarderen, vaak nóg spitsvondiger weten te reageren en die ook mijn foto’s vaak gewoon mooi vinden. Dus kies ik voorlopig voor een tussenweg. Ik probeer iedere week een foto te plaatsen voor de 52 weeks photo challenge van Nachtbraker. Daarnaast beperk ik me tot het plaatsen van foto´s, zonder verdere plichtplegingen. Zoals de foto hierboven. Misschien zie je elke dag een plaatje van me, misschien sla ik eens een dagje over. We gaan het zien.

Advertenties

28 reacties op “Het juiste beroep gekozen?

  1. Dàt is de juiste instelling. Momenteel post ik enkel in het weekend. Was het niet geweest van die foto-uitdaging, dan vrees ik dat het zelfs moeilijk zou geweest zijn voor me om die twee bijdragen in de week vol te krijgen. Maar wàt ik schrijf, doe ik met mijn volle goesting.

  2. Hmmm, tja. Het schrijven van logjes… totaal niet zinvol. Wat zeg ik ? Belachelijk onzinvol zelfs. Regelrechte sleur. Zoals het leven. Timmer mag dan een echte bakker zijn (is dat dan een warme bakker?), zijn bakkerijtje vind ik anders maar een visueel gedrocht.

    • Nee, bij ons is een echte bakker niet per se een warme bakker. Overdrachtelijk gesproken dan. Ik hoop toch zo dat ik nog eens een timmerman tegenkom met de naam Bakker. Maar dat zal wel niet. 😉

  3. Ja, gewoon lekker doen toch! Ik dacht laatst, oh jee, het is al 9.30 uur en ik heb nog niks online gezet. Toen dacht ik: doe ff lekker normaal. Voor je het weet kom je inderdaad in een blogsleur. Alsjeblieft zeg… Dus, we gaan het zien! 🙂

  4. Ook in dit geval, the proof is in the eating of the pudding. Onomstotelijk is bewezen dat het percentage mislukte puddingen wegsmelt bij het aantal geslaagde puddingen. En dat dit puddingmakers inspireert nieuwe puddingrecepten te bedenken. Ook deze bakker timmert kennelijk succesvol aan de weg, anders had hij wel een voor andere bezigheid gekozen om zijn dagelijks brood te verdienen in een nieuw jasje..

  5. Dit soort fietsstallingen zijn zowat het ergste dat je voor je zaak kan plaatsen: onhandig en met wat ongeluk bezorgen die krenten ook nog een geplooid voorwiel.
    Ik kan begrijpen dat je het bloggen wat moe wordt: inspiratie vinden is niet altijd evident. Dat heb ik bij vorige blogs ook ondervonden ook al maakte ik er nooit een punt van om elke dag iets te schrijven. Je zou niet de eerste zijn die stopt met bloggen (en na een tijdje opnieuw begon).

  6. Ik snap het wel, Cor. Maar je bent een watje! Stel je voor dat de Telegraaf alleen zou verschijnen als er nieuws is. Je bent niks beter dan mijn cocaine-dealer: mij eerst verslaven en dan niet meer. Zeg het maar: wat kost zo’n dagelijks blogje?

  7. Ik kan je alleen maar volgen. Ik ben begonnen met een 2x wekelijks geüpdatet blog met telkens een reeks foto’s, daar kwam nog een daily fotoblog bij, en na een paar maanden was ik het gewoon beu :). Hel de boel plat voor een paar maanden, en nu 1 blog over, 1 foto (of een reeksje als ik eens zin heb). wanneer het mij uitkomt. Het enige dat ik probeer te doen is op woensdag een polaroid te posten (maar die zet je gewoon van te voren klaar 🙂 ), en vorige week was ik dit zelfs uit het oog verloren….
    Het moet plezant blijven voor jezelf, als het een verplichting wordt is de fun eraf.
    Dus we kijken uit naar je foto’s (en hopelijk nog wel eens een lekker raak logje :)), zonder verplichting 😉

  8. Toch heb je dit weer leuk in elkaar getimmerd. Het is voor de bakker, zou ik zeggen. Ik waardeer niet alleen jouw stukjes, maar ook de antwoorden op reacties.
    Even pauzeren en het hoofd leegmaken is voor iedereen goed.

  9. Jammer maar begrijpelijk. Ik weet uit mijn VKblog-tijd nog hoeveel druk je jezelf op kunt leggen in het streven naar een dagelijkse bijdrage, op een gegeven moment is de creatieve koek ver te zoeken. Ik heb dus grote bewondering voor de continuïteit van jouw blog en ik hoop dat je een vorm vindt waarbij het plezier blijft overheersen.
    Ik ben dol op die muggenzift-onderwerpen -respectvol bedoeld hoor!:) , dus ik hoop dat je af en toe nog eens een rare advertentie of een onbegrijpelijk uithangbord vindt. Humor houdt ons immers op de been!

Reageren mag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s