Het is tijd voor andere dingen: thee, koffie en lulkoek

Cor nokt ermee

Ik stop met Cornutus. ’t Is hard, maar het is niet anders. Het is een leuke bezigheid geweest en nu is het tijd voor wat anders. Misschien ga ik wel weer schrijven. Of misschien ga ik wel gewoon vissen. Of ik koop bovenstaand karretje en ga op festivals koffie, thee en lulkoek verkopen. Weet je veel?

Het niveau kon nóg lager

Ruim vijf jaar geleden begon ik met bloggen. De eerste paar jaar schreef ik veel en plaatste ik een foto ter verluchtiging, verduidelijking of verwarring. Anderhalf jaar geleden stopte ik met schrijven en plaatste ik eigenlijk alleen nog maar foto’s. De ene nog mooier dan de andere, dat wel. De laatste maanden had ik voor mezelf het gevoel dat ik niet altijd het niveau haalde, dat ik voor mezelf had bepaald en speelde ik geregeld met het idee om er een punt achter te zetten. (Jazeker, er zat een bepaald niveau in mijn blogs.)

Reacties leuker dan Cor zelf

Waarom ik dat dan niet eerder deed? Wel, (foto)bloggen is gewoon ontiegelijk verslavend. Ergens lopen, een suffe situatie zien en dan meteen aan Cor denken; daar kom je niet zo makkelijk van los. Zelfs Bep werd erdoor besmet. “Da’s wat voor Cor!” werd een gevleugelde uitdrukking. Maar misschien een belangrijker reden om door te gaan waren de reacties van mijn lezers. Een aantal van jullie reageerde zeer consequent en sommigen al sinds halverwege 2012! Ik moest vaker lachen om jullie reacties dan om mijn eigen foto of verhaaltje. En ik maar denken dat Cór niet helemaal spoorde!

Eindelijk uitslapen

Volgens mij is het ook wel goed om ergens een punt achter te zetten en ruimte te maken voor andere ideeën. Hoe het ook zij, ik wil jullie bedanken voor het jarenlang volgen van mijn blog. Ik wens je sterkte en ik hoop dat je me niet te erg zult missen. Enkele hardnekkige volgers hebben de afgelopen jaren namelijk vele honderden reacties geschreven, er is er zelfs één bij die net geen 1300 keer heeft geantwoord. Die kan voortaan een kwartiertje langer uitslapen.

Het ga jullie goed en nogmaals heel erg bedankt voor de belangstelling!

Advertenties

Met de stempas in de hand kom je door gans Europaland!

De Slag bij Waterloo veranderde volgens velen de geschiedenis van Europa. Frankrijk werd een te grote machtsfactor. Toch is dat bijzonder als je het kaartje hieronder bekijkt dat in het geschilderde panorama van de veldslag in Waterloo aan de muur hangt. Wat grondgebied betreft is het wel groter, maar tellen toch ook Pruisen (de staalblauwe gebieden) en zeker Oostenrijk-Hongarije mee. Enfin, die Napoleon (die volgens mij achternamen heeft geïntroduceerd in de Nederlanden, waarvoor nog hartelijk dank), had kennelijk een grotere expansiedrift dan de rest van het continent.

Lachen toch, Italië, dat uit zeven of acht koninkrijkjes en hertogdommen bestaat? Dat heeft iets kneuterigs. De Balkan fijn overzichtelijk als onderdeel van het Ottomaanse Rijk. En het latere Duitsland zo heerlijk versnipperd, dat heeft wel wat.

kaart_europa_1815

Over Europa en Duitsland gesproken. Als op 22 mei de verkiezingen voor het Europees Parlement gehouden worden, vieren wij vakantie ergens in het oosten van Duitsland. Het lijkt ons wel leuk om dan ergens in de buurt van Berlijn onze stem uit te brengen. Zou toch moeten kunnen, in één Europa?

Helaas, dat kan niet. Maar ik kan wel degelijk mijn stem uitbrengen als ik op vakantie ben.

U kunt altijd stemmen als u de Nederlandse nationaliteit en kiesrecht heeft, ook als u tijdens verkiezingen in het buitenland bent, bijvoorbeeld wegens vakantie.

U kunt op 2 manieren stemmen:

  • Per brief
    Om per brief te kunnen stemmen dient u een registratieverzoek (model M3) in bij de Nederlandse gemeente waar u staat ingeschreven. De meeste gemeenten bieden dit formulier via hun website aan. Ook kunt het registratieverzoek downloaden via de website van de gemeente Den Haag, via onderstaande link. U kunt het formulier tot 4 weken voor de verkiezingen bij uw gemeente indienen. De link
  • Bij volmacht
    U laat dan iemand in Nederland, Bonaire, Sint Eustatius of Saba voor u stemmen. De meeste gemeenten bieden het formulier (model L8) om deze volmacht aan te vragen op hun website aan. Ook kunt het volmachtverzoek downloaden via de website van de gemeente Den Haag, via onderstaande link. U kunt het formulier tot 5 dagen voor de verkiezingen bij uw gemeente indienen. De andere link

Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
B. G.
Publieksvoorlichter Informatie Rijksoverheid

Nou, dat zullen we nog wel eens zien. We nemen gewoon onze stempassen mee en marcheren de Rijksdag binnen. Knappe mede-Europeaan die ons tegenhoudt!

Wat mankeert er in vredesnaam aan Laurence Langen?

Zaterdag is de 19-jarige Laurence Langen uit Genk gekozen tot Miss België 2014.

missbelgie

Om nou te zeggen dat de Belgen als een blok achter haar staan is wat teveel gezegd. Zoals altijd mankeert er weer wat aan. Een paar reacties, volgens HLN:

Echt niet grof bedoeld, maar volgens mij is er echt iets misgelopen in het tellen van de stemmen.

Amai, die moet wel een héél schoon karakter hebben.

En op het einde kiezen ze het lelijke eendje.

Het is nooit goed, daar bij die Zuiderburen. Kennelijk zijn ze alle ophef van vorig jaar al weer vergeten. Noémie Happart was toen de mooiste Belgische. Maar ook toen liep het hele land te hoop. Want wat bleek, Noémie liet me bij de fotosessie in het bad toch een partij okselhaar zien! Niet normaal meer!

miss_belgie_nieuwsblad

Nee, mijn stem gaat naar Laurence.

Iemand interesse om trainer van Anderlecht te worden?

Ik heb weinig verstand van voetbal, en van Belgisch voetbal zelfs helemaal géén. Maar het zou mij verbazen als Van den Brom na morgen nog trainer van de Brusselse voetbalclub is. De voorzitter speelt de vermoorde onschuld, de trainer ziet de bui al lang hangen.

200

Hoogspanning zondag in het Vanden Stockstadion tussen twee gekrenkte ploegen. Standard wil de ontgoocheling van de Europa League doorspoelen, Anderlecht heeft dringend een resultaat nodig na de opdoffers tegen Olympiakos, Kortrijk en vooral PSG. “We staan 200 procent achter de trainer”, benadrukte Herman Van Holsbeeck na de training van gisteren. Van Holsbeeck blijft ervan overtuigd dat de spelers nog achter de trainer staan.

voorzitter

Die van de vermoorde onschuld.

trainer

Die van de bui.

Sollicitaties kun je richten aan:
Constant Vanden Stock
Neerpedestraat 569
1070 Brussel (Dat is in België)

of aan de koning (van België).

In een rammelbak naar Frankrijk

.

Al jarenlang vragen Bep en ik ons af of het nou leuk is om met een camper op vakantie te gaan. Je ziet er ontelbare van rondrijden, dus er moet íets zijn dat het leuk maakt. Aan de andere kant, het feit dat heel veel mensen naar een optreden van de Toppers gaan brengt ons dan weer niet aan het twijfelen. Zouen we wel, zouen we niet? Wij vinden het heerlijk om rond te toeren, zeker door berg- en heuvelachtige gebieden. Achter iedere heuveltop belooft zich een weids en adembenemend landschap te ontrollen. Lekker zelf bepalen waar je heen gaat, is ook een voordeel. Maar dagelijks die strontbak legen, vers water moeten tappen en een camping opzoeken om eens te douchen laten de balans weer naar de andere kant doorslaan. En het lijkt toch heel erg veel op de sneuste vorm van vakantie vieren: met een caravan.

We twijfelden dus: óf het is een ramp en tel je de uren tot het moment van inleveren, óf het is zo leuk, dat je niet anders meer wilt. Enfin, we hebben de knoop doorgehakt en zijn de afgelopen twee  weken met een gehuurde camper naar Frankrijk getogen. Nou ga ik je niet alles vertellen, want dan had je net zo goed mee kunnen gaan, maar een beetje wil ik wel kwijt. Na twee weken zitten we er – om met mijn oud-directeur te spreken – nog steeds dubbel in: ja het is vrij en flexibel en geinig om in je eentje een een dorpje te staan, en ja het is geen pretje om kokhalzend boven een afvoerput je ten tweede male te ontlasten, achter hekken tussen dertig andere campers te staan en in de stortregen over de zogenaamde rondweg van Rouen te rijden. Wat dat betreft heeft die vakantie ons geen steek verder gebracht. Wat we er wel van hebben opgestoken is dat:

  • wij met onze 54 jaar veels te jong zijn voor een camper. Je moet zeventig zijn of al tenminste tien jaar van je vervroegde pensioen genieten;
  • er tijdens het passeren van een andere camper veelvuldig naar elkaar gezwaaid wordt, maar daar geen eenduidige regels voor lijken te bestaan;
  • wil ik ooit echt tot de incrowd gaan behoren, ik een ringbaardje moet laten staan;
  • campers (en caravans) ook beroepsmatig gebruikt worden;
  • rondtrekken met een camper een prima vakantiebesteding is.

camper1

In deze compacte camper zijn we via Vlaanderen naar Frankrijk gereden. Wat ons in Nederland niet zo was opgevallen, maar op de weg tussen Roesbrugge-Haringe en Hondschoote wel duidelijk werd, was dat bestek, keukengerei en pannen in een camper tot letterlijk oorverdovende lawaai kunnen leiden. Zeker als je wordt omgeleid via een paar met authentieke kinderhoofdjes geplaveide weg.

camper2

Maar dat mag ´m de pret echt niet drukken, je rijdt gewoon wat langzamer en geniet van het landschap.

camper5

Onze eerste stop hadden we gepland in het Noord-Franse stadje waar de bijzonder grappige film Bienvenue chez les Ch´tis is opgenomen. In de film noemen ze het daar Bergues, maar in werkelijkheid heet het gewoon Sint-Winoksbergen. Je loopt letterlijk over de filmset!

camper3

En het sympathieke van dat plaatsje is dat ze torenspits van de plaatselijke abdij niet óp maar naast de kerktoren hebben gebouwd. Anders paste het mooi niet op de foto!

camper4

Cor is niet altijd blij met zichzelf!

.

Soms denk ik bij mezelf “Cor”, zo denk ik dan, “Cor, Cor, Cor, wat ben jij toch een min mannetje. De wereld staat in brand, mensen overlijden, of worden ziek. Boeven proberen bij iedereen binnen te dringen, het geld devalueert en het enige waar jij mee komt is slappe verhaaltjes over diepvriesvis, een nieuwsapp die niet tot op de centimeter nauwkeurig de plaats van handeling weet aan te geven, een grassoort die je ook kunt drinken. Lekker boeiend. En als je het even niet meer weet, pleur je er een foto van een motje of een schuin hek tegenaan. Als dat nou het beste is dat je weet te produceren… veel plezier ermee.”

Op zulke momenten ben ik niet blij met mezelf, dat mag je gerust weten. Menigmaal heb ik dan ook overwogen om het bijltje erbij neer te gooien en iets nuttigs te gaan doen. Gisteren nog had ik zo’n moment. Ik me lekker druk maken over van alles en nog wat, terwijl ze hier om de hoek – bij onze Zuiderburen – met geweldige problemen kampen.

“Geen laan in voorraad om naar Koning Filip te noemen”

De Leuvense gemeenteraad zal niet kunnen ingaan op het voorstel van raadslid Rik Daems (Open Vld) om voor de blijde intrede van het nieuwe koningspaar op 6 september principieel te beslissen om een straat, laan of plein te noemen naar koning Filip. “We hebben op dit ogenblik geen straat in voorraad”, aldus burgemeester Louis Tobback vanochtend tijdens een persontmoeting.

“Met uitzondering van Leopold II hebben alle vorsten in Leuven een straatnaam gekregen. Vroeg of laat zal dit ongetwijfeld ook met koning Filip gebeuren, maar op dit ogenblik hebben we geen nieuwe straat, laan of plein om naar hem te vernoemen. We kunnen moeilijk hiervoor speciaal een laan gaan aanleggen”, zegt de burgemeester.

Bron: HLN.be

Ja, vergeleken daarbij vallen toch alle problemen van Cornutus en de overige wereld in het niet?

Je macht het auch jamais bon, hein?

.

Je zal maar koning der Belgen zijn. Weinigen die de job ambiëren. Iedere zin moet je drie keer uitspreken: in het Belgisch (Nederlands), het Belgisch (Frans) en het Belgisch (Duits). Voortdurend onderga je de discussie of je er nog wel toe doet. En tot overmaat van ramp is de grensstreek vergeven van de Nederlandse belastingontduikers die wel in België willen wonen maar niet de gewoonten willen overnemen. Heb je eindelijk iemand die koning wil worden, zijn die Belgen weer niet blij met de staatsieportretten. Ik gaf de pijp aan Maarten als ik die Filip was.

belg1belg2

  • In het echt heeft Mathilde een mooie glimlach, hier is ze pressies een barbiepop ! en de flup een wassenbeeld die fotograaf is een dikke nul, die zoiets aflevert, en de mensen die dit goedgekeurd hebben zijn al even stom !
  • Vind het zo stijf, op zijn minst een handje houden? of haar hand op zijn arm alsin ‘ik steun u’?
  • waardige houding, voor een vorstenpaar gepast, maar toch een beetje stijf…..
  • Stijve harken.
  • één woord …walgelijk !! fake en achterhaald …
  • Photoshop erg onnatuurlijk.
  • Wat een crriticasters hier! Men heeft het kikvors-perspectief gebruikt, zij het miniem. En dat was toch niet nodig. De ahtergrond is niét artificieel, maar volgens mij het park van Laken achter het koninklijk paleis. Volgens mij gaan ze die fotosessie opnieuw doen, ze zullen onderhand ook wel gezien hebben dat het beter kan.
  • Lijkt een beetje op de beelden van Madame Tussaud.
  • Twee houten palen !!!
  • Mooie vrouw, LEVE BELGIË!!!
  • die “fotos” zijn niet van aard om die 2 sympatiek te laten overkomen . iets natuurlijker had wel gemogen
  • Op wat trekt dit nu ? Photoshop, het lijken net 2 wassen beelden. Diegene die hier voor geld heeft gekregen moet dringend bijlessen nemen, mijn zoontje van 5 kan het nog beter.
  • Niet alle fotografen zijn zo onaards geniaal als de negen narcisten hieronder natuurlijk.
  • Spijtig dat Mathilde zich niet adviseren door een kleurenconsulent(e). Blauw is niet haat kleur die past bij haar stijl. Gemiste kans!
  • ik ben beter in fotoshop, man man… wat een ramp! ik vind geen werk, terwijl deze amateur gewoonweg voor het hof werkt, menens?
  • Ze hebben in ieder geval een zeer mooie houding, precies twee raketten die op het punt staan te vertrekken.
  • Koningin Astrid had van de belgische bevolking, het diadeem van de negen provincien gekregen, dan heeft Fabiola hem gedragen, daarna koningin Paola, waarom nu Mathilde niet? wil Paola hem niet lossen?
  • Maxima haar kroon was mooier.
  • bij Mathilde is er een arm verdwenen, een oor, haar “lijntje” klopt is niet meer in verhouding, man wat een ramp. De persoon die hier heeft liggen photoshoppen zit waarschijnlijk in de eerste les Photoshop. En het is niet de enige foto. Gewoon om te bleiten
  • proficiat ikk ben fier op jullie, leven de koning.

Bron: HLN.be

Onvergeeflijk! Kersverse Miss België toont okselhaar!

Komt dat doordat de jonge juf uit Wallonië komt?

miss_Belgie

Het kroontje was nog geen etmaal het hare, of het eerste schoonheidsfoutje – letterlijk dan – was een feit voor Noémie Happart. Tijdens de traditionele fotoshoot in bad kwamen er vanonder haar oksels stoppeltjes piepen.

Worden die meisjes niet uitgebreid gewaxt voor ze deelnemen aan de wedstrijd om het mooiste meisje van het land? ‘Daar staan ze zelf voor in’, zegt organisatrice Darline Devos. ‘Het was mij en de visagisten nog niet opgevallen.’

‘Zo’n grote blunder kan het dan toch niet zijn, hé? Noémie zal nog niet goed wakker geweest zijn. Ze is nu een lingerieshoot aan het doen. Ik ga snel eens kijken en desnoods er snel eens met een scheermesje overgaan.’

Bron: Nieuwsblad.be

In het geval dat Tjerri nog niet bij de oogarts langs is geweest, hier een vergroting van die onvergeeflijke fout:

miss_Belgie_2

Hoe wanhopig kun je zijn in de komkommertijd?

Ook al is het zomerweer niet om over naar huis te schrijven, de halve wereld heeft wel degelijk vakantie. Alles gaat beetje trager, men wordt loom en in de media is het komkommertijd. Het valt dan warempel niet mee om geconcentreerd te blijven. Gelukkig voor de Belgische nieuwsite Nieuwsblad.be is er ook in de zomer altijd wel wat te beleven.

Dit keer was een Amerikaanse mevrouw die in een serie over huisvrouwen speelt op bezoek in het Oostenrijkse Salzburg alwaar zij zich in traditionele Oostenrijkse kledij liet steken. Wel, daar kan de site een geweldig artikel over schrijven:

Als Teri Hatcher, een van de ‘Deserate Housewives’ uit de populaire tv-serie, op vakantie gaat in het buitenland, probeert ze zich altijd aan te passen aan de plaatselijke klederdracht. Nu is ze duidelijk in het Oostenrijkse Salzburg, want de actrice werd gespot in een traditionele ‘dirndl’. Wij zijn alvast fan.

Nou, het valt heus niet mee om die titel goed te spellen, zeker niet als huisvrouw Hatcher in d’r eentje komt.

Lees het ‘artikel’.

Molenbergnatie

Wie geregeld dit blog leest, weet van mijn fascinatie voor vreemde woorden en uitdrukkingen. En anders weet je het nu. Het zal je dan ook niet verbazen dat ik mij verwonderde over het opschrift van deze vrachtwagen die geparkeerd stond bij de fabriek van Douwe Egberts in Utrecht.

De Molenbergnatie Group is, volgens de site van het bedrijf, een toonaangevende, innovatieve en betrouwbare partner voor het ‘supply chain management’ van ‘soft commodities’.

De onderneming werd opgericht in 1867 en opereert vanuit Antwerpen in België. Met vestigingen in Barcelona, Bilbao, Valencia en Santander in Spanje en Ho Chi Minh City in Vietnam is Molenbergnatie momenteel één van ’s werelds belangrijkste ‘supply chain’ managers voor koffie, cacao, thee, noten en specerijen.
Molenbergnatie biedt u een brede waaier van diensten, waaronder forwarding, verwerking, de douane-aangifte, opslag en distributie van goederen en een compleet logistiek servicepakket, verzorgd door een professioneel opgeleid team, toegerust met de allernieuwste werkinstrumenten.
Samenwerken met Molenbergnatie betekent kiezen voor een transparante, proactieve en kostenefficiënte partner die klaarstaat om aan uw specifieke behoeften te voldoen en uw ambities mee waar te maken. Een partner die zich bewust is van de noodzaak van constante innovatie, die kiest voor effectieve en duurzame oplossingen en die zijn gewicht zet achter de succesvolle ontplooiing van uw onderneming.

Goed, we weten bij wie we moeten zijn als we onze cacao willen transporten. Maar nu dat woord natie. Waar komt dat vandaan? Dat blijkt een Zuid-Nederlandse term te zijn voor een corporatie of gilde. In de Antwerpse haven zijn “naties” vennootschappen, die de behandeling en het vervoer van de goederen tussen de kade en de magazijnen of pakhuizen verzorgden. Naties waren vennootschappen met een coöperatieve structuur. De aandeelhouders van een natie waren de natiebazen; een natiebaas stond aan het hoofd van een ploeg havenarbeiders (natiegasten) die hij, of zijn afgevaardigde, elke dag in het aanwervingslokaal (het “kot”) ging ronselen. De bestuurders van de naties noemde men de natiedekens.

De namen van de natiebedrijven verwijzen vaak naar het soort goederen waar ze zich op toelegden Tabaknatie, Katoennatie, Wolnatie, Chocoladenatie.

Na de Tweede Wereldoorlog zijn de naties volwaardige logistieke bedrijven geworden die niet slechts in de haven actief zijn; hun activiteiten, al dan niet via dochtermaatschappijen, omvatten ook het laden en lossen van vrachtschepen, transport, opslag, expeditie, enzovoort. Wel, dat weet ik dan ook weer.

Volgens het Woordenboek der Nederlandsche Taal is natie een Zuid-Nederlandse term voor een corporatie of gilde; zo werden in 1421 in Brussel de verschillende ambachten onderverdeeld in negen “natiën”. In de Antwerpse haven zijn “naties” of natiebedrijven vennootschappen, oorspronkelijk verenigingen met gildenstempel, die de behandeling en het vervoer van de goederen tussen de kade en de magazijnen of pakhuizen verzorgden. Het laden en lossen van de schepen zelf was het domein van de stouwerijen. In Nederland worden dergelijke ondernemingen met de naam veem aangeduid.

Naties waren vennootschappen met een coöperatieve structuur. De aandeelhouders van een natie waren de natiebazen; een natiebaas stond aan het hoofd van een ploeg havenarbeiders (natiegasten) die hij, of zijn afgevaardigde, elke dag in het aanwervingslokaal (het “kot”) ging ronselen. De bestuurders van de naties noemde men de natiedekens.

Tijdens de jaren van de Franse Revolutie werden gilden en naties door de Franse bezetters ontbonden, maar na de val van Napoleon opnieuw opgericht; als eerste in 1817 de Valkeniersnatie. Deze is in 2001 overgenomen door Katoen Natie, dat werd opgericht in 1855. De namen van de natiebedrijven verwijzen vaak naar het soort goederen waar ze zich op toelegden (“Tabaknatie”, “Katoennatie”, “Wolnatie”, “Chocoladenatie”…).

Aanvankelijk gebeurde het transport van de goederen met paarden en karren; de lange natiewagens met platte, lage bodem getrokken door zware trekpaarden (natiepaarden).

Na de Tweede Wereldoorlog zijn de naties geëvolueerd naar volwaardige logistieke bedrijven die niet enkel in de haven actief zijn; hun activiteiten, al dan niet via dochtermaatschappijen, omvatten ook het laden en lossen van vrachtschepen (stouwerij), transport, opslag, expeditie, dedouanering enz., en dit zowel in binnen- als buitenland.

Het zwarte gat dat België heet

BRUSSEL – Enkele Franstalige Belgische politieke kopstukken hebben dit weekeinde gewaarschuwd dat het einde van België in zicht is. De Walen lijken het patent te hebben op zulke berichten, want in december 2006 maakte de Franstalige televisiezender in België, de RTBF, bij wijze van grap de onafhankelijkheid van Vlaanderen bekend. dat schoot een hoop Belgen in het verkeerde keelgat. Zo ook de (Vlaamse) verhuurster van een bed and breakfast in Wallonië.

Maria van Dyck, Antwerpse in de provincie Luxemburg

‘Altijd nog krijg ik een brok in mijn keel als ik daaraan terugdenk, hè. De buurvrouw die op haar slofkes naar mij toe kwam gesneld die woensdagavond. Het was koud hè, het was immers al half december, en zij was gewoon zo in haren jasschort en op haar pantoffels naar mij toegekomen, direct toen ze het vreselijke nieuws hoorde. “Maria” had ze bezorgd gevraagd, “Maria, wat moet er nu van u worden? Moet u nu weg, weer terug naar Antwerp?” Dat wil toch wat zeggen hè, dan ben je toch echt opgenomen in de gemeenschap?

‘Nu ja, het was ook wel een misselijk grap van die omroep, om te beweren dat Vlaanderen zelfstandig zou worden. Daar zit toch niemand op te wachten? Ik begrijp gerust dat jullie Hollanders denken dat het hier een rommeltje is, mijn schoondochter komt uit Delft, dus die vertelt wel eens wat hoe u in Nederland over ons denkt. Dat de Walen en de Vlamingen elkaar naar het leven staan, maar dat is toch onzin? Anders was mijn buurvrouw toch niet meteen naar mij toe gekomen? Het is allemaal die smerige pers, die het zover laat komen. Dat schrijft maar en dat doet maar. Is allemaal niets van waar!

‘Mijn man en ik komen al ruim vijfentwintig jaar hier. Eerst hadden we hier een vakantiehuisje, ja precies hier op dezen plek. Dat beviel ons zo goed dat we vijftien jaar geleden naar hier verhuisd zijn. De mensen zijn zo goed en het land is zo mooi, nu ja kijk maar om je heen, dan begrijp je wat ik bedoel hè? Ja, vijftien jaar geleden is mijnen man met pensioen gegaan en toen hebben we hier ons huiske gebouwd. Vind je het niet mooi? Hebben we allemaal zelf gedaan, helemaal naar onze eigen wens.

‘Ik verhuur de kamer graag hè. Dan hou je wat aanspraak en het geeft je wat omhanden. Er zijn zat gasten die graag de kamer voor een week of twee weken willen bespreken, maar dat doe ik niet gerne. Ik vind het vervelend om nee te moeten verkopen aan gasten zoals u, die juist langskomen om een kamer te zoeken, verstaat ge wel? Waren jullie ook op weg naar het hotel? Dat hoor ik toch vaker, dat mensen bij mij aanbellen, terwijl ze naar het hotel op weg zijn. Ja, dat vind ik ook wel een beetje gênant, maar ach, het hotel is ook zo duur. Vier sterren hè. Maar ze doen er niet moeilijk over hoor, want soms bellen ze zelfs of ik de kamer vrij heb. Dan sturen ze iemand gerust naar mij toe. Nee, een bord langs de kant van weg, dat mag wel, maar daar moet je voor betalen. Dus dat doe ik liever niet.

‘Vorig jaar nog ben ik in Amsterdam geweest. Ik heb musea bezocht en heb daar een vrouw ontmoet, een hele aardige mevrouw. Die had mij mee uitgenodigd om uit eten te gaan. Dat was echt heel gezellig. Daar ga ik binnenkort weer naartoe. Ja, Amsterdam lijkt wel op Antwerpen, maar ik vind Amsterdam meer een grote stad. Volgend week gaan we met de hogesnelheidstrein naar Zuid Frankrijk. Eerst naar Brussel en vandaar naar Marseille. Dat vind ik wel spannend hè, de eerste keer in zo’n trein. We gaan om kwart over tien weg uit Brussel en zijn al om kwart over drie in Marseille. Da’s toch ongelooflijk?

‘Heeft het gesmaakt? Fijn, want een goed ontbijt is erg belangrijk. Als u nog wat boodschappen wilt doen, dan gaat u hier terug de straat uit naar rechts en dan direct weer bij d’n kerk naar rechts. Dan rijdt u daar aan overkant van het dal. De weg helemaal volgen tot Neuvillers. Daar gaat u aan voorbij tot de brede weg bij Recogne en dan gaat u links tot aan het rondpunt. Daar is rechts de hele lange straat naar Libramont met grote winkels. Het kan niet missen. En nog een goede reis naar Nederland!’

– Maria van Dyck, Antwerpse in de provincie Luxemburg –

‘Altijd nog krijg ik een brok in mijn keel als ik daaraan terugdenk, hè. De buurvrouw die op haar slofkes naar mij toe kwam gesneld die woensdagavond. Het was koud hè, het was immers al half december, en zij was gewoon zo in haren jasschort en op haar pantoffels naar mij toegekomen, direct toen ze het vreselijke nieuws hoorde. “Maria” had ze bezorgd gevraagd, “Maria, wat moet er nu van u worden? Moet u nu weg, weer terug naar Antwerp?” Dat wil toch wat zeggen hè, dan ben je toch echt opgenomen in de gemeenschap?

‘Nu ja, het was ook wel een misselijk grap van die omroep, om te beweren dat Vlaanderen zelfstandig zou worden. Daar zit toch niemand op te wachten? Ik begrijp gerust dat jullie Hollanders denken dat het hier een rommeltje is, mijn schoondochter komt uit Delft, dus die vertelt wel eens wat hoe u in Nederland over ons denkt. Dat de Walen en de Vlamingen elkaar naar het leven staan, maar dat is toch onzin? Anders was mijn buurvrouw toch niet meteen naar mij toe gekomen? Het is allemaal die smerige pers, die het zover laat komen. Dat schrijft maar en dat doet maar. Is allemaal niets van waar!

‘Mijn man en ik komen al ruim vijfentwintig jaar hier. Eerst hadden we hier een vakantiehuisje, ja precies hier op dezen plek. Dat beviel ons zo goed dat we vijftien jaar geleden naar hier verhuisd zijn. De mensen zijn zo goed en het land is zo mooi, nu ja kijk maar om je heen, dan begrijp je wat ik bedoel hè? Ja, vijftien jaar geleden is mijnen man met pensioen gegaan en toen hebben we hier ons huiske gebouwd. Vind je het niet mooi? Hebben we allemaal zelf gedaan, helemaal naar onze eigen wens.

‘Ik verhuur de kamer graag hè. Dan hou je wat aanspraak en het geeft je wat omhanden. Er zijn zat gasten die graag de kamer voor een week of twee weken willen bespreken, maar dat doe ik niet gerne. Ik vind het vervelend om nee te moeten verkopen aan gasten zoals u, die juist langskomen om een kamer te zoeken, verstaat ge wel? Waren jullie ook op weg naar het hotel? Dat hoor ik toch vaker, dat mensen bij mij aanbellen, terwijl ze naar het hotel op weg zijn. Ja, dat vind ik ook wel een beetje gênant, maar ach, het hotel is ook zo duur. Vier sterren hè. Maar ze doen er niet moeilijk over hoor, want soms bellen ze zelfs of ik de kamer vrij heb. Dan sturen ze iemand gerust naar mij toe. Nee, een bord langs de kant van weg, dat mag wel, maar daar moet je voor betalen. Dus dat doe ik liever niet.

‘Vorig jaar nog ben ik in Amsterdam geweest. Ik heb musea bezocht en heb daar een vrouw ontmoet, een hele aardige mevrouw. Die had mij mee uitgenodigd om uit eten te gaan. Dat was echt heel gezellig. Daar ga ik binnenkort weer naartoe. Ja, Amsterdam lijkt wel op Antwerpen, maar ik vind Amsterdam meer een grote stad. Volgend week gaan we met de hogesnelheidstrein naar Zuid Frankrijk. Eerst naar Brussel en vandaar naar Marseille. Dat vind ik wel spannend hè, de eerste keer in zo’n trein. We gaan om kwart over tien weg uit Brussel en zijn al om kwart over drie in Marseille. Da’s toch ongelooflijk?

‘Heeft het gesmaakt? Fijn, want een goed ontbijt is erg belangrijk. Als u nog wat boodschappen wilt doen, dan gaat u hier terug de straat uit naar rechts en dan direct weer bij d’n kerk naar rechts. Dan rijdt u daar aan overkant van het dal. De weg helemaal volgen tot Neuvillers. Daar gaat u aan voorbij tot de brede weg bij Recogne en dan gaat u links tot aan het rondpunt. Daar is rechts de hele lange straat naar Libramont met grote winkels. Het kan niet missen. En nog een goede reis naar Nederland!’