Afbeelding

Verrekte moeylijk, dat Grieks!

Onyiro

Advertenties

Wel graag een professional over de vloer, ja!

Zo rond kerst is het altijd leuk om even stil te staan bij het geloof. Wie gelooft wel en wie gelooft niet? Is het ene geloof beter dan het andere, zijn de aanhangers van het ene geloof beter dan die van een ander geloof? Van die dingen. Waar alle gelovigen en ongelovigen het over eens zijn is dat de katholieken er verreweg het makkelijkste geloof op na houden: niks geen eeuwige verdoemenis, spijt betuigen is genoeg voor eeuwige rust. Tien weesgegroetjes voor een gestolen brood en klaar is Kees.

Maar de katholieke bazen in Vleuten maken het zich wel heel gemakkelijk.

licht_chris

inwijden

Een huis bestaat niet alleen uit stenen of beton en hout en aluminium. Een echt huis is een thuis. Om je thuis te voelen is een bepaalde sfeer nodig. Die kun je bepalen door de inrichting. Maar een thuis vraagt ook om een geest waarin je leeft met elkaar. Die goede geest begint met respect voor elkaar.

Tot zover niets aan de hand. Daar kun je het niet mee oneens zijn. Het zou een lekker zooitje worden als we hier in huize Cornutus een beetje respectloos zouden lopen doen! Zonder enige geest of wat ook. Vervolgens leuteren ze een beetje door over de noodzaak van Jezus in je huis. Ook niet erg, dat is nu eenmaal hun beroep. Wat is nu de beste manier om een goede geest én Jezus in je huis te krijgen: door het te laten inwijden.

In de christelijke traditie is het een goede gewoonte geweest om na de verhuizing naar een nieuwe of andere woning de pastor uit te nodigen voor een bezoekje en het huis te zegenen. Dit is een eenvoudig ritueel maar tegelijk een veelzeggend monument dat in de geest wordt opgericht.
De zegening gebeurt met wijwater en een palmtakje en een kort gebed.

Kijk aan! Ik weet niet of de protestanten daar ook aan doen, maar dat is nu een van die tradities van het katholicisme waardoor je er niet boos op kunt worden. Slechts een meewarig hoofdschudden volstaat. Zoveel bijgeloof! Maar doe het dan wel goed.

Door de vele nieuwe bewoners en verhuizingen naar en binnen onze parochie zullen de pastores niet in alle gevallen zelf beschikbaar zijn. Maar in dat geval zijn er toegewijde en toegeruste medewerkers die namens de pastor een huiszegening kunnen doen.

Kijk, ik verwacht niet dat de paus mijn nieuwe huis komt zegenen en al evenmin dat de bisschop van Myra dat komt doen. Maar geen amateurs! Hoe kan ik dan zeker weten dat het goed gebeurt? Krijg je dan net zoveel garantie of werkt het net zo krachtig als wanneer de echte pastoor het doet? Ik geloof er niks van.

Les 1: Nooit iets uit je auto halen als je je niet geschoren hebt!

Hier bij ons in Vleuten-De Meern hebben we zoetjesaan wel het dieptepunt bereikt in het verlinken van je mede-buurtbewoners.

rode_muts1

Een heterdaadje, natuurlijk weer een buitenlander. Laat dat onverzorgd maar achterwege, dat snappen we zo ook nog wel. Goed hoor, dat oplettende burgers naar buiten kijken als ze glasgerinkel en stokslagen horen en dan de politie bellen. Ook goed dat de politie op haar beurt de hele goegemeente wakker schudt. Met z’n allen eropaf, kijken wie er het eerste is, we tremmen hem in elkaar!

Oeps!

rode_muts2

Toch goed gemeld. Je zou er om moeten lachen als het niet zo schrijnend was en als het niet de eerste keer was dat we “met z’n allen” de plank misslaan. Trouwens, de politie hier weet meer van mij dan ik denk. En ook meer dan ik zelf weet. Ik heb een tante in Marokko, ja, maar een nicht in Limburg?

rode_muts3

Gemist door de meester!

.

Je weet dat ik een scherp oog heb voor de fouten van een ander. Dat is waar Cornutus groot mee geworden is. Geen beter vermaak dan leedvermaak. Des te schrijnender is het dat ik deze gemist heb. Al vele maanden rijd ik op de terugweg van mijn werk langs dit bord. Ik moet bij wijze van spreken mijn hoofd een beetje intrekken om me er niet aan te stoten.

En nou moet het plaatselijk sufferdje met de eer gaan strijken. Het spijt mij als ik u teleurgesteld heb.

Bij de PCA-dealer is je gulden een daalder waard

Wie zou nu denken dat in deze roerige tijden vol economische onzekerheid en financiële crises een tweedehandsauto een van de meest waardevaste objecten is? Toen ik in januari van dit jaar, op de 28e om precies te zijn, langs onze plaatselijke PCA-dealer wandelde zag ik een grijzige Peugeot 106 XT 1.1 3-DRS stuurbekrachtiging staan:

Een knap wagentje, ruim negen jaar oud, net geen 88.000 kilometer gelopen. Voor die krap vierduizend euro krijg je een heleboel opties en accessoires, waaronder

  • Airbag bestuurder
  • Mistlampen voor
  • Stuurbekrachtiging
  • elektrische ramen voor
  • in delen neerkl. achterb.
  • buitenspiegels verstelb.
  • bumpers in carr. kleur
  • Getint glas
  • Radio CD speler
  • metaalkleur
  • hoofdsteunen voor
  • startblokkering
  • c.deurv. met afst.bed.
  • audioinst. met CD-speler

Niet direct een auto die ik zou kopen, maar toch. Gisteren kwam ik die foto weer tegen en besloot even op de site te kijken of hij er nog stond. En jawel hoor, hij was nog te koop*. Voor hetzelfde bedrag als in januari, 3950 euro.

Dat is kras! Elk apparaat dat je koopt verliest op het moment dat je je handtekening hebt gezet toch zeker een kwart van zijn waarde. Maar voor tweedehands Peugeots gaat dat kennelijk niet op. Ruik ik daar handel?

Voor de zekerheid heb ik toch maar even een mail gestuurd naar de handelaar, want misschien zie ik iets over het hoofd.

Enige tijd geleden, ik geloof in januari 2012, zag ik deze auto ook al staan voor dezelfde prijs. Kan dat kloppen? Zo’n auto wordt in de loop der tijd toch minder waard?

Cor Nutus

* Tegen de tijd dat je dit verhaaltje leest, 
is de auto wellicht verkocht of 
is de link veranderd. Vandaar de foto van de site.

Een diarree van losse klanken: het carillon in Vleuten

Een carillon is hartstikke leuk. Als je op vakantie bent tenminste. Dan kun je na vijf minuten weer verder lopen en hoef je dat ding niet meer te horen. Of je breekt je tentje op en trekt verder naar het volgende dorpje.

Voor het overige is er geen reet aan! Een carillon produceert een diarree aan klanken en slechts zelden kun je er een lijn in ontdekken. De belangrijkste stelregel van een carillon is: vooral geen herkenbare melodie voortbrengen! Denk je eenmaal iets te herkennen, dan gaat de melodie al weer een andere kant op. Een eenvoudig wijsje als sinterklaas kapoentje wordt volkomen om zeep geholpen, er is geen touw aan vast te knopen. Verwacht je een hogere noot, dan komt er een lage, denk je dat er een lage komt, dan valt er een pauze. Strontziek word je ervan.

Bij ons in het dorp is in de zomer van 2008 een carillon opgehangen in de kerktoren aan het Dorpsplein. Vier keer per uur (!) speelt dat grafding een riedeltje en op zaterdag en zondag komt er soms een sneu figuur een concert geven. En de schelle klanken van dat dingen dragen ver! Wij wonen hemelsbreed zo’n 150 meter van die kerk, dus horen wij alles. En denk nou niet dat ik zit te overdrijven, dat ding telt maar liefst 52 klokken. Dat zijn er meer dan in het carillon van de Utrechtse Dom. Nou dan weet je het wel.

Zit je op zaterdagochtend, net uit bed in de tuin je krantje te lezen, húp daar komt die diarree weer. ’s Winters op de bank een boekje lezen? Tingeltingeltingel. Je bent een straatje aan het leggen of onkruid aan het wieden, de hele tijd dat rotgeluid. Horendol word je ervan. En waarvoor? Wie zit er toch op dat ding te wachten? Toeristen komen er niet, dus die hoef je niet te vermaken. Nee, de gemeente Utrecht heeft gedacht dat zo’n diarreemaker helpt ‘de allure van het oude dorp Vleuten te behouden’. Daarvoor heeft zij het grootste deel van de 250.000 euro die het carillon kostte, opgehoest en werd de gemeente in één klap de grootste veroorzaker van geluidsoverlast in Vleuten. Proficiat.

We hoeven er niet op te rekenen dat dat ding ooit ontmanteld wordt en wij weer rust krijgen. Want als je 250.000 euro uitgeeft, zo denken de mensen, dan wil je er ook wat voor terug. Hoe komen we er dan vanaf? Wachten tot die bellen gaan roesten duurt mij wat te lang. Dat moet sneller kunnen. Als we nou volgend voorjaar eens gaan herdenken dat die troep er tweeënhalf jaar hangt. Dan laten we het samenvallen met het zilveren jubileum van de Nederlandse Kanonniers Vereniging en spelen we de Ouverture 1812 van Tsjaikovski.

De ouverture 1812 is een orkestwerk van de Russische componist Pjotr Iljitsj Tsjaikovski, dat hij in 1880 componeerde. Aanleiding was de inwijding van de Moskouse Christus Verlosserkathedraal, die was gebouwd ter herinnering aan de Russische overwinning op het leger van Napoleon in 1812. Het stuk ging op 20 augustus 1882 in die kerk in première onder leiding van Ippolit Altani.

De ouverture is typische programmamuziek, die de krijgsverwikkelingen van 1812 wil uitbeelden. Na een plechtige opening met een kerkelijke hymne die door de celli wordt ingezet, worden de Marseillaise en het toenmalige Russische volkslied God, behoed de tsaar! met elkaar geconfronteerd. Een van de redenen dat het stuk beroemd is geworden is het gebruik van carillon en kanonschoten als begeleiding van de tsarenhymne in de finale.

Het werk is sinds zijn première zeer geliefd gebleven en geldt als een van de bekendste van de componist. Zelf was hij er maar matig enthousiast over: hij verklaarde het opdrachtwerk luidruchtig te vinden en het ‘zonder liefde’ te hebben gecomponeerd. (Bron: wikipedia)

Dat laatste dondert niet. Laten we de mannen van de Nederlandse Kanonniers Vereniging de dag van hun leven bezorgen en Pjotr Iljitsj postuum de eer doen toekomen die hij heeft verdiend!

Wie heeft er foto’s, technische info o.i.d. van de kop van de dokter?

Mevrouw, meneer,

Het borstbeeld van dokter Fizaan in het Fizaanplantsoen is verdwenen. (Zie foto.)
Is dat bij de gemeente bekend? En weet u misschien ook wat er verder gedaan wordt? Het is toch sneu dat de nagedachtenis van deze dorpsdokter zo geschonden wordt?

Groet,
Cor Nutus
Vleuten

Geachte meneer Notus,

Ik heb uw email doorgestuurd en hierop kwam het volgende antwoord van de betreffende afdeling;

” Is al geruime tijd bekend bij ons. Ik ben ik overleg met DMO Culturele zaken om te kijken of we het werk kunnen vervangen. Probleem is dat er nergens een goed foto of beschrijving is van het werk. Beeld is namelijk nooit door de gem. Utrecht maar vroeger door Vleuten geplaatst. Wij hebben nooit een goede overdracht gehad.
Mocht iemand in Vleuten meer info hebben; foto’s, technische info o.i.d. dan hou ik mij aanbevolen. ”

Tot zover het antwoord.

Met vriendelijke groet,
I. M.,
medewerkster Informatiecentrum / ICU

Helaas heb ik Liina, Leila en Lily Luik niet langs zien komen

Gisteren werd de marathon van Het Dorp verlopen. Het regende en ik zag geen enkele reden om naar de lopers te gaan kijken. Maar op de schaarse momenten waarop de site van de organisatie te bereiken was, werd ik wel degelijk van harte opgeroepen om de moedige mannen en vrouwen toe te komen juichen.

Ik raapte al mijn moed en een paraplu bij elkaar en toog naar het parcours. Op iedere straathoek zou dan wel zo’n kwartet schuddende juffen staan, leek mij. Maar dat viel een beetje tegen. Enfin, bekijk mijn impressie hieronder maar. Later zag ik ook nog op internet dat er maar liefst drie identieke hoogblonde Estse zusjes aan de wedstrijd zouden meedoen. Die heb ik ook gemist.

Wat heb papa nou gezeg? Blijf uit die vullisbak!

Bij de gemeentewerf De Stits in Vleuten zijn ze wel goed maar niet gek. Je mag zo vaak komen als je wilt, de mannen helpen je graag op weg als je niet weet of een tuintegel nu in de container grof vuil moet of in die met schoon puin, je mag er computers, meubels, keukengerei, hout, papier, ijzeren ledikanten en van alles weggooien ALS JE MAAR MET JE TENGELS VAN HET AFVAL BLIJFT. Want dan worden ze pas echt pissig!

Een onmogelijke opgave

.

Elke morgen fiets ik naar mijn werk door dit troosteloze landschap. Elke middag fiets ik door dit troosteloze landschap weer terug. Ik geef het je te doen.

In het niemandsland tussen Vleuten en Utrecht.